Don't take me for granted !!!

จบ(สิ้น)แล้วกับงานของปี 1

สิ้นสุดกับงาน ARCH DSGN I งานสุดท้าย

ออกแนว ตึง + โล่ง + อึดอัด + สบาย + ...

(ทำไมรวมๆแล้วเหมือนกำลังเบ่งขี้อยู่เลยฟระ)

= ="

โปรเจคบ้านพักอาศัย 1 ชั้นโครงสร้างค.ส.ล., หลังคาไม้

ส่งแบบร่าง 9 ครั้งกับแบบจริง

เริ่มตั้งแต่แจกโปรแกรมช่วงสิ้นปี ส่งแบบร่างครั้งแรก 6 ม.ค.

และส่งแบบจริง ศ. 13 ก.พ. (โมเดล) และ ศ. 20 ก.พ. (เพลต)

หมายเหตุ ไม่ได้เรียงตามจำนวนครั้งของแบบร่างนะครับ ถ่ายไว้ไม่ครบ

เอาเป็นการพัฒนาของแต่ละครั้งละกันนะ

เริ่มแรกก็ทำงานวิเคราะห์ส่วนต่างๆ ทั้งวิเคราะห์ Site / User / Activity / ...

พื้นที่จริงอยู่แถวๆตลาดบางน้ำผึ้ง (ไกลมาก) เป็นพื้นที่โล่ง (จริงๆ)

วันที่ไปดูไซท์นี่ร้อนมาก แล้วพื้นที่นั้นก็เป็นพื้นที่จอดรถ

ตรงกับเสาร์-อาทิตย์ คนเลยมาเที่ยวตลาดบางน้ำผึ้งกัน

โจทย์ : ออกแบบบ้านให้ user คือ ...

สามีเป็นช่างภาพวัฒนธรรม มีคนมาพบปะสังสรรค์บ่อยๆ

ภรรยาเป็นนักเขียนคอลัมภ์นิตยสารสุขภาพ ชอบทำครัว ขนมไทย

แม่บ้านมาเช้าเย็นกลับ

มีห้องนอน / ห้องน้ำใหญ่ (เจ้าของและแขก) / ห้องนั่งเล่น / ห้องเตรียมอาหาร /

ครัว / ซักล้าง / ห้องน้ำเล็ก (แม่บ้านและคนนอก) / ที่จอดรถ 1 คัน / ระเบียง

พื้นที่รวมไม่เกิน 150 ตารางเมตร แยกเรือนหลักกับเรือนบริการ

คร่าวๆประมาณนี้ แต่ละกลุ่มก็จะถูกดัดแปลงโจทย์ไปตามอาจารย์แต่ละคน ~

อย่างกลุ่มผมบังคับให้ห้องน้ำใหญ่มีทั้งฝักบัวอาบน้ำและอ่างอาบน้ำ

ยกพื้นห้อง 1 m. หลังคาสแลปได้นิดหน่อย

ฝั่งกลางไม่ให้ใช้หลังคาแบบ lean-to อีกต่างหาก

เรื่องอื่นๆก็อ้างอิงตามเทศบัญญัติการสร้างอาคารและตามการวิเคราะห์

(ข้ามเรื่องการวิคราะห์ไปละกัน)

>> ไซท์ก็เป็นอย่างในรูป ด้านบน (NE) เป็นคลองบางน้ำผึ้งใน กำหนดให้กว้าง 9 m.

ด้านซ้าย (NW) เป็นคลองเล็กๆกว้าง 2 m. ด้านขวา (SE) พื้นที่โล่ง (พื้นที่บ้านญาติ)

ด้านล่าง (SW) ถนนด้านริมซ้ายกว้าง 6 m. ยาวลงมาตลอดแนวมาเจอถนนใหญ่

พื้นที่ก็ขอบซ้าย 23 m. ขอบล่าง 25 m. ขอบขวา 15 m. ขอบบนไม่ได้ระบุโค้ง

(บางคนเลยตัดไซท์ตรงแล้วหักเอียง หรือโค้งให้มันคล้ายในแผนที่ที่สุด)

แบบร่างนี้เป็น mass model วางตำแหน่งห้องว่าจะเอาส่วนไหนไว้ตรงไหน

จริงๆมันต้องเป็นก้อนๆเพื่อดูว่าตำแหน่งอาคารและรูปทรงอาคารจะเป็นประมาณไหน

แต่คือผมวาดแปลนในคอม เลยลองใส่ๆไปดู เลยใช้วิธีกั้นผนังคร่าวๆขึ้นมาเลย

ได้ก้อนตัว L 2 ก้อนขนานกัน มีคอร์ดว่างตรงกลาง

ทางเดินเข้าเป็นระเบียงยาวขนาบอาคารหลัก

ได้ขอคำแนะนำจากพี่พลอย (สถ.2) ในแบบร่างแรกๆ

จากนั้นก็พยายามคิด (ได้) เรื่อยๆ

>> ต่อมาลองเปลี่ยนดู จับวางเอียงทั้ง 2 เรือนขนานตามขอบบนของไซท์

แล้วก็ลองดันผนังห้องให้ยื่นเข้าออกนิดนึง ให้มันไม่เรียบไป

(ซึ่งอาจารย์ก็บอกว่าอย่าทำเลย = =")

แปลนเปลี่ยนนิดหน่อย สลับตำแหน่งห้องน้ำกับห้องนอนเพราะครั้งก่อนห้องน้ำบังลม

>> ครั้งนี้ลองทำหลังคาเพิ่มขึ้นมา พยายามเลี่ยงอะไรที่ต้องดราฟแบบยากๆ

เลยใช้หลังคามนิลา แต่มันจะธรรมดาไป

เลยทำให้ความสูงไม่เท่ากันให้ดูเหมือนแทงเข้าไปอีกอัน

และมีสแลปยื่นในเรือนเซอร์วิส

ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย = =*

ครั้งนี้แปลนยังคล้ายๆอันเดิม แก้นิดนึง

มีวันนึงนัดเอาแปลนไปให้พี่กรีนดู พี่กับพี่ยู (สน.3) ก็เลยช่วยกันแก้ให้

ก็คิดว่าน่าจะโอเคขึ้นเยอะละ

>> ครั้งนี้ให้ทำโมเดลโครงสร้างหลังคาและพื้น

ดีที่กลุ่มผมสั่งก่อนใบโปรแกรมครั้งนึง อาจารย์ไม่ได้ให้ทำละเอียดมาก

ไม่ต้องมีจันทัน แป ไรงี้ หลังคาทำเป็นก้อนมาเลย

(กลุ่มอื่นต้องทำละเอียดครบหมด ถ้าใจดีก็ scale 1:50 ถ้าไม่ก็ 1:75)

เสาเลยลองคิดใหม่ ใช้เสาคีบ 0.20 x 0.50 ทำให้ผนังไม่เรียบเกิน

งานนี้ทำให้เริ่มรู้สึกนิดๆละว่างานนี้โหดขึ้นเพราะโมเดลมันเล็กนี่แหละ

ครั้งนี้ลองเปลี่ยน จับเรือนเซอร์วิสวางตรงดู แล้วระเบียงก็ล้อตามแปลน

จะบอกว่าแปลนเหมือนโดนเมินไป 2 ครั้ง อาจารย์ก็กลับมาดูแปลนอีกครั้ง

ให้แก้ทางเข้า + ทางไปห้องน้ำกับห้องนั่งเล่น แล้วก็ขนาดอาคาร

เริ่มตึง ความคิดเริ่ม 'ตัน'

>> ถ้าจำไม่ผิด น่าจะแบบร่างครั้งที่ 7 - 8 - 9 ละ

ให้ลองทำโมเดลคล้ายๆของจริงดู ตีผนังเจาะช่องเปิด

พอทำออกมาเพื่อนทัก เอาไปแก้แล้วส่งจริงเลยเหอะ ~

(เออ มันติดเป็นนิสัยแฮะ เป็นคนค่อนข้างประณีตถ้ามีเวลา)

เหมือนจะโอเคนะ แต่ปัญหามันเกิดซ้ำไปซ้ำมา แปลนแก้ไม่ลง

ส่วนตกแต่งไม่ค่อยเท่าไหร่ ตำแหน่งห้องไม่ผิด แต่คือการเข้าถึงติดขัด

บางทีก็บอกให้ลดขนาดห้องมั่งล่ะ ครั้งนึงก็บอกให้เพิ่ม span

อีกครั้งก็บอกให้เพิ่มช่องเปิด บางทีก็บอกน่าจะปรับทางเดินให้เข้าง่ายกว่านี้

แล้วครั้งไหนไม่รู้บอกว่าสุดท้ายถ้าแปลนไม่ลงนี่... C นะ

...

นะ

ความเครียดเริ่มก่อตัวในแต่ละครั้งที่ส่ง เพราะส่งทุกครั้งก็แก้แปลนทุกครั้ง

มันเรื่องปกติแหละ แต่ที่ไม่ปกติคือ อาจารย์จะบอกทีละส่วนๆ

คือไม่บอกรวมๆมา

พอแก้ไอ้นี่ได้ ก็ติดเรื่องใหม่ มันก็มาพันกับส่วนที่แก้ไปอีก เริ่มเฝดเล็กๆ

ปัญหาที่เจอมากสุดคือหลังคากับทางเดินเข้าห้องนอนและห้องน้ำ

เพราะพอแก้ span หลังคาก็ต้องคำนวณใหม่หมดเพราะสูงไม่เท่ากัน

(อุตริทำพิศดารเอง)

จนแบบร่างครั้งสุดท้าย น่าจะเป็นคนเดียวหรือ 1 ในจำนวนน้อยของกลุ่มนี่ล่ะ

ที่ยังต้องแก้แปลนอยู่ !!!

แบบร่างครั้งที่ 9 ส่งวันอังคารที่ 10 มีเวลา 3 วันทำโมเดลจริง

คืนวันอังคารทำงานวิชาเลือก ไม่ได้แก้แปลน คิดไม่ออก

วันพุธเรียน นัดเจอพี่บี (สน.4) ให้ช่วยดูให้ เพราะคิดไม่ออกแล้วจริงๆ

เป็นการปฏิวัติแปลนครั้งใหญ่ แก้ span เลื่อนตำแหน่งห้อง

ตัดโถงทะลุระเบียงทิ้ง เปลี่ยนส่วนสแลป เลื่อนทางเข้า

กลับถึงบ้าน มึน!

แก้แปลนในคอมแบบ น้ำตาไหลพราก

...

ท้อว่ะ

...

คือแบบ รู้สึกตัวเองแย่โคตร ติดปัญหาแบบแก้ไม่ออก คือมันเครียดมากมั้ง

แม่ผมก็พยายามปลอบนะ หยิบแปลนที่เขียนไปดูบอกทำอย่างนั้นอย่างนี้ดีมั้ย

ก็คือพยายามช่วยคิดน่ะ แต่คือมันไม่ง่ายอย่างนั้น แต่รู้สึกดีขี้นมาบ้าง

พอหัวโล่งขึ้นก็เริ่มใหม่ พยายามใจเย็นให้มากที่สุด แก้อีกซักครั้ง

จนเริ่มลงตัว (ในความเห็นส่วนตัวนะ) ตอน 4 ทุ่มของคืนวันพุธ

เวลานั้นคนอื่นเริ่มตัดโมเดลกันแล้วล่ะ

ทำธุระ จัดการเตรียมของ ฯลฯ เริ่มลงคัตเตอร์ตอนเกือบ 5 ทุ่ม

ทำถึง 6 โมงเช้า กะว่าจะนอนชั่วโมงนึง

แต่คือไม่ไหว ปวดท้อง+ล้ามาก เลยไม่ไปเรียนคอน

ซึ่งก็ดี เพราะเค้าไม่ได้สอน วันนั้นปล่อยเร็วมาก = ="

ตื่น 11 โมง กินข้าวแล้วก็ทำต่อ

ยาวจนถึงเกือบ 6 โมงเช้าวันศุกร์ วิ่งไปห้องน้ำแปรงฟันอาบน้ำ

เก็บของ โมเดลที่เกือบเสร็จ และวัสดุโกยใส่ถุงมาถึงคณะ 7 โมงหน่อยๆ

ไปถึงเช้าวันนั้นคนเยอะกว่าทุกครั้ง บางคนยังไม่เสร็จแล้วกำลังทำต่อ

บางคนเสร็จแล้วกำลังช่วยเพื่อนอยู่ บางคนเสร็จแล้วนั่งคุยกันสบายอารมณ์

ผมไปถึงก็นะ คุ้ยของทำต่อ ไม่สนใจชาวบ้าน ...

แต่คือร่างกายมันเริ่มไม่ฟังคำสั่งแล้ว จะตัดไม้บัลซ่าก็มือสั่น

จนซักพักเพื่อนมาช่วย เก็บงาน+จัดแลนด์ (นิดหน่อย) ไปๆมาๆ

เสียงตรงโรงอาหารเริ่มดัง แสดงถึงความวิกฤตของนิสิตปี 1

จนกระทั่งงานเสร็จทัน ถ่ายรูปก่อนส่ง

...

>> บ้านหลังแรก

เสร็จ (เกือบจะ) สมบูรณ์ ด้วยระยะเวลาที่ยาวนาน

ขอบคุณเพื่อนๆมาก ไม่ว่าจะเป็นเบลล์ / แนน / ท็อป ที่ช่วยทำตอนก่อนส่ง

ปุ้ม / ปลา ที่ช่วยโมเดลกับเติมเพลตตอนแบบร่าง

เพื่อนกลุ่ม 9 ที่ผลัดกันออกหน้ารับแทนกันเวลาเพื่อนคนอื่นยังงานไม่เสร็จ

เพื่อนโรงงานดราฟที่ให้กำลังใจ และวิ่งมาช่วยตลอดถ้าใครทำงานไม่ทัน

ขอบคุณพี่ๆในคำแนะนำและความช่วยเหลือ (ทั้งพี่พลอย พี่พี พี่กรีน พี่ยู พี่บี ...)

ขอบคุณคนในครอบครัวโดยเฉพาะแม่ ที่ดูแลให้กำลังใจมาตลอด

และขอบคุณตัวเอง ที่อย่างน้อยก็อดทนได้ ทำจนงานเสร็จ

...

เสร็จจากโมเดล ก็เขียนเพลต (งานนี้รบกวนเบลล์กับพี่แพร สน.2 เล็กน้อย ~)

ไม่ได้ถ่ายมาลง แต่คือพยายามเขียนให้เนี้ยบที่สุด

จะว่าวิกฤตก็เป็นอยู่ เพราะทำงานไม่ตรงตามตารางที่กำหนดไว้

นอนวันละ 2 - 4 ชั่วโมงทุกวัน คืนก่อนส่งไม่ได้นอนแล้วมาเขียนต่อที่คณะ

สัดส่วนคะแนน แบบร่างรวม 40 % แบบจริง 60%

แยกเป็นโมเดล 20 % เพลต 40%

พอมารวมกับงานอื่น Final Project จะมีผลต่อเกรดถึง 60 %

...

พยายามเต็มที่แล้วครับ พอใจละ

.

.

.

(เหมือนจะ) จบแล้วนะ ปี 1

^^"

เริ่มกันใหม่ปี 2

ปล. >> ตีฟที่ทำไปล่าสุดเน่าไม่ไหวแล้ว

ปลล. >>ส่งงานเสร็จก็ชิว ทั้งๆที่มีสอบปลายภาคนะ

ปลลล. >> ณ ตอนนี้ร่างกายพีคมาก

ปลลลล. >> ฉันจะใช้ปิดเทอมให้คุ้มค่ามากที่สุด !

ปลลลลล. >> พี่ผึ้ง ขอโทษมากๆครับไม่ได้ไปช่วยทีสิสพี่ T_T

-------------------------------------------------------------------------- 

ซูมปิดท้ายด้วยรูปที่ชอบที่สุดที่ถ่ายมาได้ตอน10นาทีก่อนส่ง

:: มุมมองด้านบนของโมเดล ::

:: การแทงทะลุและการล็อคกันของหลังคา ^^ ::

Grade result = 72.5 % = B

Edit : อัพเพลต รวมเพลตโปรเจคบ้านพักอาศัย