Don't take me for granted !!!

รำลึกพร้อมนอมน้อม อภิวันท์
กอปรเกื้อคุณอนันต์ร่วมสร้าง
ขัดเกลาศิษย์นึกพลัน คิดตราก ตรำนา
จักจวบจนกล่าวอ้างที่นี้คุณครู
เรียนรู้บ่หมดสิ้นวิชา
แต่เด็กเติบใหญ่มา บัดนี้
จักก้มกราบขอขมา คุณโทษ ตลอดแฮ
ขอช่วยแนะช่วยชี้ศิษย์นั้นขอบคุณ ...

16 มกรา วันไหว้ครู
ขอมอบโคลงนี้ให้แก่ครูทุกคนครับ _-/|\-_

:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:

จะว่าไปแล้วตลอดชีวิตของคนเรา
ย่อมได้รับการเรียนรู้ทั้งวิชาและจริยธรรม
บุคคลที่เป็นผู้ให้ สำหรับหลายๆคนอาจมองว่าเป็นเรือจ้าง
แต่สำหรับผม เรือจ้างนั้นได้นำพาหลายสิ่งหลายอย่าง
ผ่านพ้นคลื่นลมต่างๆนาๆ
ส่งผมให้ข้ามฝั่งมาโดยตลอด
ผมจึงพีงระลึกเสมอ
นึกขอบคุณเรือจ้างเหล่านั้นอยู่เสมอมา
...

:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:

ผมก็ไม่ต่างกับคนอื่นๆหรอกนะ ครูที่รักและเคารพก็มี
ส่วนครูที่ผมเข้าถึงความคิดอ่านไม่ได้ก็มีเช่นกัน
เป็นเรื่องธรรมดา
...
วันก่อนผมรื้อกองหนังสือจะหาหนังสืออนุสรณ์เล่มเก่าๆมาดู
พอดีไปเจอของอย่างนึงที่ผมยังจดจำได้ดี
มันก็คือ friendship เมื่อตอนจบป.6
ถึงจะเรียกอย่างนั้นก็เหอะนะ แต่กว่าครึ่งก็เป็นของครูที่เขียนให้
(เนื่องจากตอนนั้นให้เพื่อนเขียนไม่ทัน TT)

ทุกครั้งที่หยิบมาอ่าน มันทำให้นึกถึงสมัยก่อน
นึกย้อนไปเมื่อตอนยังเรียนอยู่ประถม
เร็วเนอะ
จากที่เมื่อก่อนเป็นเด็กเรียนอันดับต้นๆของระดับ
อยู่ร.ร.เอกชน กางเกงน้ำเงิน รองเท้าหนัง เข็มขัดสีน้ำตาล
จนเดี๋ยวนี้เป็นเด็กที่ใช้ชีวิตไปวันๆ เรียนๆเล่นๆ
อยู่ร.ร.สามัญ กางเกงดำ รองเท้าผ้าใบ เข็มขัดดำ
จะมีกี่คนที่เป็นแบบนี้ ? 555+

มันเหมือนจุดเปลี่ยนในชีวิตของผมก็ได้มั้ง
เพราะอย่างที่บอก สิ่งต่างๆมันก็เปลี่ยนได้เมื่อย้ายร.ร.
คือเราจะเป็นยังไงก็ได้ที่เราอยากจะเป็น

ยิ่งคิดยิ่งขำตัวเอง เราต่างจากเมื่อก่อนขนาดนี้เลย ?

เปิดอ่านไปเรื่อยๆ ผมก็จะหยุดอยู่ที่หน้าของครู 3 ท่านทุกครั้ง
ข้อความทั้ง 3 หน้านี้...

:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:

หน้านี้มิสวินิตา ครูประจำชั้นของผมเขียนให้
(เป็นกรณีพิเศษคนเดียวเพราะผมไม่เรียนต่อมัธยมของที่เดิม)

" พชร ศิษย์รัก
ครูขอฝากข้อคิดสำหรับพชร

'งานเป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต
เป็นเหมือนรากของต้นไม้ ทุ่มเทให้กับงานเป็นสิ่งที่ดี
แต่ไม่ใช่ใช้เวลาทั้งหมด งานเป็นสิ่งสำคัญของชีวิตก็จริง
เป็นสิ่งที่ทำให้เราตื่นขึ้นอย่างมีจุดมุ่งหมาย
แต่อย่าลืมให้เวลากับตัวเองและคนรอบข้าง
พักผ่อนและหาความสุขให้กับตัวเองด้วยการทำสิ่งที่ชื่นชอบ
เพราะชีวิต... ไม่ได้เกิดมาเพื่อทำงานเพียงอย่างเดียว'

จากครู "

ผมถึงกับอึ้งเลย เมื่อตอนที่อ่านครั้งแรก
จริงๆนะ ตลอดเวลาที่ผมอยู่ชั้นประถม มีแต่เรียนกับงาน
ทั้งการบ้าน งานโรงเรียน ...
ผมนึกขอบคุณครูท่านนี้อยู่เสมอ
ท่านช่วยผมในหลายๆอย่างทั้งเรื่องเรียนหรือในเรื่องคำแนะนำ
ตลอดปี เป็นปีสุดท้ายที่ผมประทับใจมากๆ
...
และข้อคิดนี้ผมจำได้ดี และไม่มีวันลืม
เพียงแต่บางครั้งมันทำได้ยาก นิสัยเดิมๆมันยังแก้ไม่หาย
ผลลัพธ์บางอย่าง ผมก็ต้องยอมรับมันแต่โดยดี
แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็จะพยายามนะครับ

:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:

หน้านี้มิสนลิน ครูสอนอังกฤษเขียน

" To พชร ...
ขอบใจที่ช่วยงานครูมาตลอด
เธอเป็นศิษย์ที่น่ารัก เรียนดี มีน้ำใจ ขอให้รักษาเอาไว้
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน สิ่งนี้จะช่วยเธอได้
ขอให้โชคดีและพบแต่สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต
แล้ว ห้ามลืมครูนะ

รักและหวังดี"

ตอนแรกๆที่เรียนกับครูท่านนี้ผมเกร็งมาก
คือเค้าค่อนข้างเข้มงวด และเนื่องจากผมเป็นหัวหน้าห้องด้วยแหละ
เลยต้องเข้าออกห้องพักครูบ่อย ทั้งช่วยเช็คงานหรือคะแนน
แต่ผมก็เต็มใจทำนะ ทำไปทำมาเลยกลายเป็นสนิทกับครูมากขึ้น
การทำงานตรงส่วนนั้นก็สอนอะไรผมหลายๆอย่างเช่นกัน

:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:

หน้านี้มิสพัชรา ครูสอนวิทย์เขียน

" 'จำ ได้ ว่า เมื่อ ปี การ ศึก ษา 2544
มี นร. ชาย คน หนึ่ง ตัว เล็กๆ แต่ มี พลัง สมอง เยอะ
นั่งเรียน ทำ ตา แป๋ว ตั้ง ใจ ฟัง ครู สอน ด้วย ใจ จด จ่อ
แต่ ครู คน นั้น ชอบ นอกเรื่อง จน ครู เริ่ม รู้สึก ตัว ได้
เมื่อ พบ ว่า เด็ก ชาย คน นั้น ทำ หน้า เศร้า ... '

เหตุการณ์ที่ผ่านไปยังจำได้... ขอบคุณที่ช่วยเตือนครู
ขอบคุณที่เป็นศิษย์ที่ดี... ถึงแม้นว่า อัสสัมชัฯจะไม่มีเด็กดีน่ารักอย่างพชรอีกต่อไป
แต่ความดีที่คงจำได้ ยังคงอยู่
ถึงแม้ตัวไม่อยู่ แต่ความประทับใจยังมี
ขอให้คุณโชดี... อุปสรรคหนักกว่านี้คุณจะได้เจอได้พบ
ขอให้มีความอดทนและต่อสู้กับทุกสิ่งทุกอย่างด้วยสตินะ

ด้วยรักและห่วงใย "

ผมแปลกใจมาก ผมเองก็จำไม่ได้ว่าเป็นอย่างนั้นด้วย ^^"
แต่มันก็ทำให้ผมรู้สึกดีอย่างนึง
อย่างน้อยผมก็มีคุณค่าสำหรับคนอื่น จริงๆนะ
ทำให้ผมรู้อีกอย่าง อดีตมันสอนอะไรเราหลายอย่าง
ขอบคุณมากครับ ที่ทำให้ผมเริ่มรู้สึกตัวเอง
ปรับเปลี่ยนนิสัยบางอย่างที่คอยค้ำผมอยู่

:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:-:

...
นับจากครั้งล่าสุดที่ได้ไปเยี่ยมร.ร.เก่า
จนตอนนี้ น่าจะ 4 ปีแล้ว
...
(เด็กดีเหลือเกิน)

ผมไม่แน่ใจนะ ว่าคุณครูที่เคยสอนผมนั้นจะจำผมได้มั้ย
แต่สำหรับตัวผมเอง ผมไม่มีทางลืมได้เลย
ไม่มีทางลืมผู้ที่อบรม สั่งสอนจนผมมีวันนี้
...

ถึงแม้เวลาจะผ่านไปเท่าไหร่ก็ตาม
สิ่งที่เกิดขึ้น อาจจะเป็นอดีตไปแล้ว
แต่ก็เป็นความทรงจำที่ผมจะเก็บรักษาไว้อย่างดี
เป็นความประทับใจที่ผมจะไม่มีวันลืมได้เลย

ขอบคุณมากครับ

ปล.อาจจะไปเยี่ยมร.ร.เก่าได้อีกทีคงต้องหลังเอ็นท์มั้งเนี่ย เฮ้อ = ="